De Knuffelcommissie

(amici Van Teijlingen en Vreeman)

In een ver verleden toen alle vormen van intimiteit nog verboden waren op sociëteit Pylades, waren er twee mensjes, die deze koude kille wereld meer dan beu waren, in het geheim bijeengekomen op een geheime locatie. (Hoewel velen hebben proberen te achterhalen wat er verder in die donkere geluidsdichte ruimte is besproken, is dit nooit gelukt.) Feit is echter dat in de weken erna langzaam een soort tweedeling begon plaats te vinden in het anders altijd zo eensgezinde Pylades. Disputen stonden recht tegenover elkaar en zelfs binnen disputen waren er ernstige fricties. In aller haast werd een (geheime) spoedvergadering belegd aangezien het zo niet langer kon doorgaan. Nadat de spoedvergadering tot de conclusie was gekomen dat het de mankracht niet had om spontane knuffel-ins en allerlei andere vormen van verzet tegen het (f)rigide beleid uit te roeien, werd besloten het kwaad bij de wortels aan te pakken en achter de verzetsleiders aan te gaan. Zoals u allen waarschijnlijk wel weet had dit het tegenovergestelde effect. Dit gegeven is direct te herleiden op zelfs de bijbel namelijk; verboden vruchten zijn het lekkerst. Na dit kortstondige en vrij nutteloze verzet werd dan toch uiteindelijk besloten dat een zekere mate van intimiteit toegestaan zou worden. Nu ze hun doel bereikt hadden doken deze twee mensjes, die huid, haar en reputatie op het spel gezet hadden, weer terug de vergetelheid in om hun anonimiteit te bewaren.

Het enige dat ons nog overblijft om hun inspanningen te eren is........ EEN KNUFFEL.

Het staat eenieder van ons illuster dispuut vrij ons in de bar om een Knuffel te vragen. De commissie heeft het recht deze te weigeren.

Huggies,
Berbera „knuffelkont” van Teijlingen
Mark „knuf-'m-erin” Vreeman